Bakasyong malamig

Kami ay naglakbay sa malayong bayan

ang sinakyan namin ay Korean jetplane;

Miyembro ng pamilya ay walo sa bilang

bansang South Korea ang aming dinatnan!

Panganay kong anak ang muling tumaya

sa lahat ng gastos siya ang tumaya;

Malamig na rehiyong noon lang nakita

kaya maginaw man aming sinagasa!

Nakapagtatakang bansang pinuntahan

malaki ngang bansa ay nahati naman;

Democratic flag doon ay wagayway

kaykapal ng damit nitong mamamayan!

Doo’y pumapatak ay ulang may yelo

kaya sa pasyalan tatamarin tayo;

Kay lamig ng hanging doo’y dumadapyo

nanginginig ako pati diwa’t puso!

Sa kung ilang araw kaming naroroon

lagi nang maganda ang buong maghapon;

Pero nadama kong mga tagaroon

may dalang pangamba ang bagong panahon!

Nahati ang bansa na dati’y iisa

at ang napagsapit itong South Korea;

Kalahati ng bansa ay North tawag nila –

may bago ng lider baka raw mang-gyera!

Itong South Korea lubhang asensado

malalaking building makikita rito;

Maraming kainan masaya ang tao

walang kahirapan sa lahat ng dako!

Dahil kami’y dayong nag-holiday lamang

masaya man kami ay ginaw na ginaw;

Mga anak, apo sa yelo’y tampisaw –

si misis at ako nasa Marriot na lang!

Saka mahal doon ang mga paninda:

ang 50,000 Won, P50.00 ang kasinghalaga;

Damit at pagkain na dito ay mura

doo’y lubhang mahal – kami’y umuwi na!