Imago (87)
NAKADAPA si Maya sa ibabaw ng kinakalawang na cargo grate, nakatitig sa ibaba kung saan pinapalo ng driver ang nakalock na pinto. Ilang segundo lang ang lumipas, mabilis na sumulpot si Elena mula sa paitaas na hagdanan ng tulay, bakas ang matinding galit at takot sa kaniyang mukha.
“Tabi!” sigaw ni Elena habang itinutulak ang driver. Inilabas niya ang baril at ipinutok ang tatlong sunud-sunod sa bakal.
BANG! BANG! BANG!
Bumagsak ang naputol na bakal sa sementadong sahig. Ngunit bago pa man nila mabuksan ang pinto patungo sa Lower Deck, biglang umalingawngaw ang isang malakas at matinis na static sa hawak na radyo ni Elena.
“Elena,” ang malamig at walang emosyong boses ng isang matandang lalaki ang lumabas sa speaker. “Nakatigil na ang barko sa gilid ng Pier 3. Nasaan na si Maya?”
Nanginig ang kamay ni Elena habang itinaas ang radyo sa kanyang mga labi. “May... may kaunting aberya sa ibaba, Director. Mukhang nagkaroon ng problema sa mga kargamento sa Lower Deck—”
“Huwag mo akong utuin,” putol ng boses sa radyo. “Nakikita ng aming mga thermal camera na walang tao sa silid kung saan mo siya inilagay.”
Lalong namutla si Elena. Napatingin siya sa driver na tila namutla ang mukha.
“May limang minuto ka na lamang,” patuloy ng malamig na boses mula sa pasilidad. “Kapag hindi mo nailabas si Maya bago matapos ang oras na iyon, ituturing namin kayong dalawa bilang mga banta. Aakyat ang aming mga tauhan sa barko.”
Napahawak nang mahigpit si Maya sa kaniyang pipe wrench sa itaas ng grate. Natapos na ang oras nina Elena, at ang buong pasilidad ng Drydock 4 ay handa nang sumugod. (Itutuloy)
- Latest
