Si Mayor Baste vs ang criminal

Sa gitna ng ingay at bangayan sa pulitika, may mga pagkakataon na ang lider na si Davao City Mayor Baste Duterte, ay kailangang tumindig hindi para magpasikat, kundi para ipakita na hindi siya uurong sa harap ng panggugulo.

Si Sebastian “Baste” Duterte, sa kabila ng batikos, ay lumalabas na hindi nagpapadala sa takot o pananakot. Sa isang panahon na maraming opisyal ang tiklop agad kapag hinamon o binatikos, may kakaibang mensahe ang tindig na ito hindi lahat ay papayag na yurakan ang kanilang pangalan nang basta-basta.

Sa kabilang panig, ang kriminal na si Ramil Madriaga ay tila ginagawang entablado ang sitwasyon isang galaw na mas mukhang paingay kaysa paninindigan. Kung ang isang taong patung-patong ang kinahaharap na kaso sa batas ay naghahamon pa ng komprontasyon, malinaw na hindi ito usapin ng prinsipyo kundi palabas.

Oo, madaling sabihin na hindi dapat bumaba sa “suntukan” ang isang opisyal. Totoo iyon. Pero sa kalsada ng realidad, may mga sandaling ang katahimikan ay nababasa bilang kahinaan. At kapag hinayaan mong yurakan ang iyong pangalan nang walang sagot, mas lalo lang lalakas ang loob ng mga umaabuso.

Ang punto: hindi ang kamao ang mahalaga kundi ang mensahe na hindi ka uurong. Na kaya mong harapin ang anumang hamon, sa anumang paraan, basta’t malinaw kung saan ka nakatayo.

Sa ganitong lente, ang kilos ni Baste ay hindi simpleng pagpatol. Isa itong pahayag may linya na hindi dapat tawirin. At kapag tinawid iyon, may haharap at maninindigan.

Pero malinaw din ang tunay na laban ay hindi sa kalsada, kundi sa loob ng sistema ng batas. Doon dapat tapusin ang usapan. Doon dapat magkaalaman kung sino ang may paninindigan at sino ang puro ingay.

Dahil sa huli, ang tapang na walang direksyon ay gulo. Pero ang tapang na may prinsipyo iyan ang hinahanap sa isang lider.