Senior Citizen

Generally, kasagaran nato mo-claim nga kitang mga Pinoy, gastador, extravagant, usikan, dili makamaong magdaginot.  Kahinumdom ko, kauban namo sa opisina kanhi, nagpaka-co-maker nako sa iyang gi-aplayan nga loan.

Pag-approve sa loan, I was thinking nga part sa proceeds iyang ipalit og bugas, o ibayad sa water ug electric bills, nga niadtong panahona, dili pa kaayo bug-at.

Apan, ang nahitabo, iya kong giimbitar og kaon, uban sa laing co-employee; sky is the limit, beer, ug patuyang sa order sa lamian nga pagkaon nga wala sa balay. Ambot pila na lang kaha ang nahibilin sa loan.  

Mao kini kita. Ingon kita niini pagkagastador, sa walay paghunahuna sa epekto niini, nga kasagaran, mo-result to creating more problems, particularly economic. 

Apan, are we really this spendthrift, squandering and wasteful? Ang atong gisugilon dinhi, could be an isolated case. Iya lang to sa kauban nako sa opisina, wala kadto mo-represent sa kinaiya sa kinatibuk-ang Pinoy, pag-handle sa salapi.

Matud sa Google, “Filipinos are known for spending habits heavily influenced by strong family and community values, emotional factors, and a desire for social harmony (known as pakikisama).”

So, dili maisip nga pag-usik-usik ang atong mga paggasto; in most cases, adunay kitay tuyo ug tumong sa atong paggasto, sumala sa gihisgutan sa itaas. Gani, adunay mo-assert nga kita konong mga Pinoy mga tihik, mga kuripot, ug walay tagad sa value sa salapi. 

Dili baya kini tinuid. We are just being careful and prudent in spending, prioritizing essentials, such as for food and household needs, focusing on careful management of resources, frugal and price-conscious.  

Duna kitay mga anindot nga spending habit; we get together in a banquet, apan usahay manubra da ang gasto, ug in the end, makapalabad sa ulo.

Pananglitan, ania: “Filipinos really love celebrating milestones, which is nice and all, but sometimes it gets out of hand. Like, people will drop hundreds of thousands for a one-night party, debut, wedding, whatever, just to impress.”

This is wasteful and unproductive spending. Sama da sa pagpamalit sa mga butang nga wala kaayo kinahanglana, nga ang gikinhanglan mao unta ang financial retrenchment, cutting down on expenses, gumikan sa kalisud sa panahon.

What is being frugal, by the way. “This implies simplicity of lifestyle and an absence of luxury. It means economical in use or expenditure; prudently saving or sparing or careful in spending.”

So, kon maghisgot kita’g lifestyle, ato kining ipahaom sa atong income. Dili kay manubra ang pagpasikat, pagpa-believe, ug pagpa-impress. Hinuon, kon manubra ang imong imcome kon kinitaan (no how you got them, legally or otherwise), patuyang sa imong lifestyle, apan ug kon mahimo, be generous, i-share sa uban aron daghan ang malipay.

Kining atong pagkagastador usahay, nga mamalit kita’g mga butang nga wala kaayo nato kinahanglana, hangtud nga ma-deprived, o mahikawan ang pamilya sa mga basic needs, sa inadlaw nilang mga panginahanglan.

Duna kitay kanhi tradition pag-maintain og alkansiya (coin bank), naghulagway sa atong pagdaginot ug pag-provide something for the future. So, generally, dili usikan kitang mga Pinoy, as alleged sa uban.

Igo lang kitang nahatag og value sa atong hinaguan nga kinitaan.