Gobyernong may amnesia, bayan ang biktima

TOTOONG madaling makalimot ang sangkatauhan, lalo na sa mga aral ng kasaysayan na hindi na nila nararanasan mismo. At ito ang isa sa mga pinakadelikado at mapanganib na katangian ng ating kolektibong pag-iisip: historical amnesia.

Sabi nga,  World War II! Ang Hiroshima at Nagasaki ay malinaw na babala kung ano ang maaaring mangyari kapag ang teknolohiya ng digmaan ay humantong sa sukdulan. Subalit ngayon, higit na malakas na sandata ang hawak ng maraming bansa, hydrogen bombs, hypersonic missiles, AI-targeting systems na kayang burahin ang kabihasnan sa ilang minuto.

At habang ang tensyon sa mga rehiyon gaya ng Taiwan Strait, Ukraine-Russia conflict, at Middle East ay patuloy na umiinit, isang maling kalkulasyon o provocation lang ang maaaring maging simula ng pandaigdigang trahedya. Ang problema wala tayong paghahanda!

Tama ka. Walang sapat na paghahandang ginagawa ang Pilipinas para sa posibilidad ng malawakang digmaan o kahit ng major natural/civilizational disaster. Ika nga, ilan sa mga kakulangan ay  public education o drills para sa nuclear or chemical attack preparedness. Walang community-based bunkers kahit sa mga sentrong lungsod.  Hindi sapat ang supply ng emergency essentials tulad ng malinis na tubig, gamot, food stockpiles, o protective gear. Mabagal ang pamahalaan sa strategic foresight. Madalas reactive, hindi proactive.

Ano kaya ang maaari nating gawin bilang bansa?

Sagot: Gumawa ng National Civil Defense Strategy – Dapat may opisyal na plano para sa mga scenario gaya ng nuclear fallout, cyberwar, EMP attacks, o pandemics.  Magtatag ng regional bunkers at evacuation centers, kahit sa pilot areas muna.

Magpatupad ng Public Education – Kagaya sa Japan at Korea, kailangang sanayin ang mamamayan sa basic survival: first aid, emergency water sourcing, radiation safety, etc.

Local-level Preparedness Programs – Ang mga barangay ay dapat may sariling contingency plans at stockpiles. Community gardens at rainwater catchment systems dapat isama sa resilience strategy.

Strengthen International Alliances – Hndi tayo pwedeng umasa lamang sa sariling kakayahan. Dapat malinaw ang ating mutual defense treaties, lalo sa US at ASEAN.

Simulan ang diskurso – Ang pagbibigay ng babala at pagsusuri ay mahalaga. Kailangang maipaalam ito sa mas maraming Pilipino, lalo na sa policy makers.