Sara at Martin: Mukha ng hustisya o pulitika?
Ano kaya ang naramdaman ng mga Duterte supporters nang mabalitaan nilang may warrant of arrest laban kay VP Sara Duterte? Kung warrant pa lang ay mabigat na, paano pa kaya kung nakita nilang nakaposas o tuluyang naipasok sa kulungan ang anak ng dating pangulo na matagal nilang ipinagtanggol?
Sa kabilang banda, si Cong. Martin Romualdez—dating House Speaker, pinsan ng Pangulo, at dating haligi ng administrasyon—ay naharap sa kasong plunder kaugnay ng umano’y bilyun-bilyong anomalya sa flood-control projects. Dati, marami ang nagsasabing hindi siya gagalawin dahil kadugo at kakampi. Pero matapos siyang banggitin sa SONA at tuluyang makasuhan, nag-iba ang tono ng usapan.
Dito umiikot ang malaking tanong: ito ba ang tunay na mukha ng hustisya, o maskara lang ng pulitika? Totoo bang walang sasantuhin si Pangulong Bongbong Marcos? O palabas lang ito para sabihing kahit sariling pinsan ay hindi pinoprotektahan?
Natural ang duda ng publiko. Sa Pilipinas, sanay na ang tao sa malalakas na press release, mabibigat na kaso, at maiingay na warrant. Pero kapag dulo na ang usapan, madalas tahimik ang pananagutan. Maraming nasampahan, pero kaunti ang nakulong. Maraming pinangalanan, pero kaunti ang tunay na nagbayad.
Gumagana nga ba ang hustisya, o may naiisahan pa rin? May mga akusado na nagtatago sa loob ng bansa. Mayroon namang nasa ibang bansa na, tila umiiwas sa posibleng kaso. May isang senador pang pinag-uusapan ng publiko—kung totoong may sakit, nasaan ang malinaw na medical certificate o opisyal na patunay?
Hindi ito tsismis. Kapag public official ang pinag-uusapan, may karapatan ang taumbayan na magtanong. Hindi sapat ang katahimikan. Hindi sapat ang palusot. Hindi sapat ang “may sakit” kung walang dokumentong maipapakita sa publiko.
Pero sa gitna ng galit, hindi rin dapat kalimutan ang batas. Hindi ibig sabihin na may warrant, may sala na. Ang akusasyon ay simula pa lamang ng proseso—hindi pa katapusan, at lalong hindi pa hatol.
Kaya ang panawagan ng taumbayan ay malinaw: huwag drama, huwag selective justice, huwag palabas. Kung may ebidensya, ituloy. Kung wala, itigil. Kung may tumatakas, habulin. Kung may nagtatago, hanapin. Sa tunay na demokrasya, hindi apelyido, kampo, kulay o dynasty ang dapat manaig. Kung hustisya ito, patunayan. Kung pulitika lang, lalabas din. Pero ang batas—at batas lamang—ang dapat pinakamataas sa lahat.
- Latest
