Umaandar ang pag-asa

SA dami ng problemang kinakaharap ng Philippines my Philippines mataas na presyo ng bilihin, mababang sahod­, at araw-araw na pakikipagsapalaran ng karaniwang mamamayan madaling isipin na wala nang pag-asa ang ekonomiya ng Pilipinas.  Pero kung susuriing mabuti, may ilang magandang senyales na unti-unting nagbibigay ng dahilan para maniwala na kaya pa nating bumangon.

Sa mga nakaraang buwan, nananatiling kabilang ang Pilipinas sa mga ekonomiyang mabilis ang paglago sa rehiyon ng Timog-Silangang Asya. Patuloy ang pagpasok ng mga dayuhang mamumuhunan sa iba’t ibang industriya tulad ng teknolohiya, enerhiya, at imprastraktura. Ibig sabihin, may mga kumpanyang naniniwalang may potensyal pa rin ang bansa at handang maglagak ng puhunan dito.

Malaki rin ang naitutulong ng mga Pilipinong nagtatrabaho sa ibang bansa. Ang kanilang ipinapadalang pera ay patuloy na nagpapasigla sa lokal na ekonomiya. Habang may OFW na nagpapakahirap sa ibang panig ng mundo, may mga pamilyang nakakaraos at may mga negosyong patuloy na umiikot dahil sa kanilang sakripisyo.

May paggalaw rin sa sektor ng trabaho. Dumarami ang oportunidad sa larangan ng business process outsourcing, digital services, at online freelancing. Hindi man sapat para maresolba agad ang kawalan ng trabaho, malinaw na may mga bagong pintuang nagbubukas para sa mga Pilipinong handang matuto at sumabay sa pagbabago.

Pero huwag tayong magbulag-bulagan. Hindi awtomatikong mararamdaman ng tao ang paglago ng ekonomiya kung patuloy namang sumisipa ang presyo ng pangunahing bilihin. Ang tunay na sukatan ng pag-unlad ay hindi ang mga numerong inilalabas sa ulat kundi ang laman ng hapag-ka­inan, ang kakayahang magbayad ng kuryente, at ang perang natitira pagkatapos ng isang buwang pagod sa trabaho.

Gayunman, may dahilan para hindi mawalan ng pag-asa. Ang ekonomiya ay hindi karerang isang iglap lang natatapos. Ito ay mahabang laban na nangangailangan ng matinong pamamahala, tapat na pagpapatupad ng batas, at mga poli­siyang tunay na nakikinig sa hinaing ng mamamayan.

Sa kabila ng lahat, nananatiling matibay ang Pilipino. Ilang beses nang natisod ang bansa sa kasaysayan, pero ilang beses din itong nakabangon. Ang tanong ngayon ay hindi kung may pag-asa pa ba, kundi kung gaano kalakas ang ating loob upang ipaglaban ang mas maayos na bukas.

Hindi pa maganda ang lahat. Hindi pa sapat ang mga pagbabago. Pero sa gitna ng ingay ng reklamo at bigat ng problema, may mga senyales na gumagalaw ang ekonomiya sa tamang direksiyon. At habang may paggalaw, may dahilan para maniwala na darating din ang panahong hindi na puro pagtitiis ang baon ng karaniwang Pilipino kundi tunay na pag-unlad na kanyang mararamdaman.