Imago (84)
UPANG makatakas sa dumadaloy na tubig sa mababang bahagi ng barko, dahan-dahang ginapang ni Maya ang daan patungo sa isang paitaas na hagdanang bakal. Ang bawat baitang ay madulas, nakabalot sa pinaghalong langis ng makina at maalat na patak ng tubig mula sa kisame.
Inilagay niya ang pipe wrench sa bulsa ng kanyang jacket at ginamit ang dalawang kamay upang humawak nang mahigpit sa malamig na bakal.
Sa bawat pag-akyat niya, nararamdaman niya ang matinding pag-indayog ng barko. Mas mabigat ang gawaing ito kaysa sa kanyang inaakala, ang kanyang mga bisig ay panginginig pa rin mula sa epekto ng tsaa at sa nakaraang pakikipaglaban. Ngunit pilit niyang itinulak ang sarili paitaas.
Nang makarating siya sa kalagitnaan ng hagdan, isang biglang ingay ng mabibigat na sapatos ang narinig niya sa bakod na bakal sa itaas.
Napatigil si Maya. Agad niyang ipinako ang kanyang katawan sa madulas na hagdanan, halos hindi humihinga habang ang sinag ng isang malakas na flashlight ay gumuhit sa paligid. Ang bawat paghakbang ng tao sa itaas ay nagtatapon ng maliliit na piraso ng kalawang sa kanyang mukha at mata.
Pumikit si Maya, idinikit ang noo sa malamig na bakal ng hagdan.
Isang maling galaw o dulas ng kanyang basang sapatos ay sapat na upang mahulog siya pabalik sa ibaba. Lumipas ang ilang minutong tila walang katapusan bago dahan-dahang lumayo ang mga yabag at naglaho ang liwanag ng flashlight.
Nagpakawala si Maya ng isang mahinang paghinga. Gamit ang huling natitirang lakas sa kanyang mga binti, itinulak niya ang katawan paitaas hanggang sa makarating siya sa bukana ng cargo deck, isang malawak at madilim na espasyo na puno ng mga dambuhalang kahon na nakatali sa gilid ng barko. (Itutuloy)
- Latest
