Imago (70)

Habang patuloy na tumatama ang mga bala sa likurang bakal ng pickup, mabilis na pinalitan ng driver ang kambyo at marahas na hinila ang handbrake sa gitna ng mabilis na pagtakbo.

Yumugyog nang malakas ang buong sasakyan. Dahil sa matinding bilis at madulas na kalsada, ang nangu­ngunang SUV sa kanilang likuran ay hindi agad naka­preno. Umalingawngaw ang isang nakatutulig­ na kalam­pag habang lumagpas ito sa kurbada, nawalan ng kontrol, at marahas na bumangga sa bakal na guardrail bago tulu­yang nahulog sa mababang bangin.

Ang ikalawang SUV ay napilitang huminto nang biglaan upang iwasan ang aksidente.

Samantala, mabilis na pumasok ang pickup sa ma­dilim na daanan ng minahan. Agad na pinatay ng driver ang malalakas na headlights ng sasakyan, nag-iiwan sa kanila sa gitna ng kompletong kadiliman at tanging ang ugong lamang ng makina at patak ng ulan ang naririnig.

Dahan-dahang gumulong ang pickup sa gitna ng makapal na talahib at putik hanggang sa tuluyan itong huminto sa ilalim ng isang gumuhong sementadong tulay.

“Malayo na tayo sa kanila,” sabi ng driver habang dahan-dahang pinalalabas ang kaniyang malalim na paghinga.

Nakatitig si Maya sa labas ng bintana. Ang kanyang puso ay patuloy na pumupukpok nang mabilis sa kanyang dibdib, ngunit ang matinding ingay ng habulan ay pinalitan na ng tahimik at malamig na patak ng ulan.

Lumingon ang babae sa harap patungo sa kaniya. Sa gitna ng dilim sa loob ng sasakyan, inilabas nito ang kaniyang kamay.

“Ligtas na tayo pan­samantala,” sabi nito.

“Ngayon, ilabas mo ang litrato at ang tag. Oras na para pag-usapan natin ang tungkol sa tunay na Nelson.” (Itutuloy)