Belmonte: Katangiang pangpangulo para sa 2028
Isang payapang hapon sa New Manila nang makasama ko sa tanghalian ang dating House Speaker at dating alkalde ng Quezon City na si Sonny Belmonte sa kanyang paboritong La Creperie. Malapit na siyang mag-90 taong gulang, ngunit nananatili ang kanyang talas, karisma, at malalim na pag-unawa sa pamamahala. Habang nagkukuwentuhan kami, malinaw na kaharap ko hindi lamang isang dating opisyal kundi isang tunay na statesman na marami pa ring maituturong aral tungkol sa pamumuno at serbisyo publiko.
Binalikan ni Speaker Belmonte ang ilan sa mahahalagang yugto ng kanyang buhay. Naging mamamahayag siya bago pumasok sa serbisyo publiko at noong 1976 ay nahalal bilang JCI World President—isa sa iilang Pilipinong nakarating sa pinakamataas na posisyon ng prestihiyosong pandaigdigang organisasyon. Makalipas ang isang dekada, itinalaga siya ni Pangulong Corazon Aquino bilang Pangulo ng GSIS bago tuluyang pumasok sa pulitika bilang kongresista, alkalde ng Quezon City, at kalaunan ay Speaker ng House of Representatives.
Hindi rin maikakaila ang naging ambag ng kanilang pamilya sa media. Ang kanyang maybahay na si Betty Go-Belmonte ang nagtatag ng Philippine Daily Inquirer at kalaunan ay The Philippine Star. Si Speaker Belmonte naman ang nagpasimuno ng konsepto ng Pilipino Star Ngayon. Hindi lamang sila nakatulong sa paghubog ng mga institusyon sa bansa kundi maging sa paghubog ng opinyong publiko at pambansang diskurso.
Nang mapunta ang usapan sa kanyang panunungkulan bilang alkalde, naging buhay na buhay ang kanyang mga kuwento. Tuwing Lunes ay People’s Day kung saan personal niyang pinakikinggan ang mga hinaing ng mga mamamayan. Ang kanyang prinsipyo ay simple: dapat makita ng tao kung saan napupunta ang kanilang buwis. Kaya nakatuon siya sa imprastraktura, mga kalsada, at pangmatagalang urban planning na naging pundasyon ng modernong Quezon City.
Ngunit ayon sa kanya, iba na ang panahon ngayon. Kung dati ay sapat nang mahusay na mamahala mula sa opisina, ngayon ay kailangang mas visible at mas konektado ang mga lider sa kanilang nasasakupan. Dito niya nakikitang umangat ang istilo ng pamumuno ni Mayor Joy Belmonte, na aniya ay tunay na nag-eenjoy sa paglilingkod sa lungsod.
Malaki ang naging puhunan ni Mayor Joy sa social services, citizen engagement, at digital governance. Sa pamamagitan ng district action offices at mini city halls, nailapit sa mga mamamayan ang mga serbisyong dati ay sa pangunahing City Hall lamang makukuha. Kasabay nito ang modernisasyon ng mga transaksyon at pagbawas sa red tape, dahilan upang mas maging episyente at accessible ang lokal na pamahalaan.
Naitanong ko kung ano ang plano ni Mayor Joy matapos ang kanyang huling termino. Ngumiti lamang si Speaker Belmonte at sinabing hayaan natin siyang magpasya para sa sarili niya. Nagbiro ako na maaari siyang maging Pangulo balang araw. Napatawa siya at sinabing, “The Presidency is a great honor and a tremendous burden.” Sumagot ako na si Sonny Belmonte mismo ang uri ng Pangulong matagal nang hinihiling ng bansa—matatag, mahinahon, may integridad, at nakatuon sa institusyon kaysa personalidad. At kung magpapatuloy ang ganoong tradisyon ng pamumuno kay Mayor Joy, dala rin niya ang maraming katangiang hinahanap natin sa isang Pangulo para sa 2028.
Bago kami maghiwalay, iniwan niya sa akin ang isang paalala: “Public servants should not be onion-skinned. Welcome both praise and criticism with humility. Public office is temporary, but the trust of the people and the legacy of genuine service endure.” Sa panahong maraming lider ang abala sa pulitika, ipinapaalala ni Sonny Belmonte na ang tunay na pamumuno ay nakikita hindi sa haba ng panunungkulan kundi sa lalim ng serbisyong naiiwan para sa susunod na henerasyon.
- Latest
