Mosiyagit inig takdol sa buwan

Panadtaran, San Fernando, Cebu Dinhi sa sityo Tiholtihol dunay gikahibudngan ang mga lumolupyo ug kini mao ang lanog nga siyagit sa usa ka tawo. Tingog sa usa ka lalaki ang kanunay’ng madunggan sa mga lumolupyo dinhi sa sityo Tiholtihol.

Kausa, naglanoglanog ang siyagit sa tawo nga didto manukad sa bungtod nga nag-umbaw sa sityo. Ug matod pang Korak, ang hepe sa mga tanod nga maoy gisugo ni Kapitan Tasyo sa pagpaniid kun kinsa kining tawhana ang mokalit lang og siyagit.

Nagkanguhal gilayon si Korak nga miasoy nga iya gyu’ng nakita si Naro nga maoy misiyagit ug unya nagsige’g hangadhangad sa takdol nga buwan. Ug sa ngadtongadto kuno kalit lang nahimong iro si Naro.

“Uy, kun mao na, ungo diay kana si Naro!” Mora’g nahasingka si Kapitan Tasyo pagkabati niya sa gitaho kaniya ni Korak.

“Aw, puwerte gyung ungoa, Kapitan,” ni Korak pa nga mora’g gibati’g kahadlok sa iyang pag-asoy ngadto sa ilang Kapitan.

“Nakahukom ko, Korak, nga mokuyog ko nilang Tikoy ug Aninias inig tungas nila sa bungtod...” ni Kapitan Tasyo pa. “Gusto kong makaseguro kun ungo ba gyud si Naro. Buotan man gud nang tawhana, wala man gani na siya’y bisyo, dili moinom...”

“Ako pa nimo, Kap, dili ka na lang mokuyog nila paingon sa bungtod,” tambag ni Korak. “Delikado kaayo, kay nagsige ra ba kuno nag pangabat si Naro didto sa silingang baryo, duna na kuno kana siya’y gibalbal...”

“Mao bitaw nga akong sutaon, Korak. Ug kuyog na unya, ayaw kahadlok kay daghan ta,” ni Kapitan Tasyo pa sa kalmado nga tingog.

Tuod, sa didto na sila sa may hanayhay nga bahin sa bungtod, misubang na ang buwan, ug kalit lang may misiyagit ug ang siyagit nagkanayon. “Gusto na ko’g dugo sa tawooooooo! Giuhawwwwww na koooooo! Dugooooooo!! Dugooooooo!!”

“Kabati ka, Kap, klaro kaayo, gusto kuno siya’g dugo sa tawo. Unsa man,modayon ta didto sa taluktok sa bungtod?” ni Korak pa nga gibatig kahadlok.

“Aw, o, uy, mulahos ta didto, hayag kaayo ang buwan,” tubag sa Kapitan. Unya, sa pag-abot nila didto nakugang sila si Kapitan mao may ilang nakita ang ilang mga asawa nga nagbarog nga naghangad sa takdol nga buwan. Diha ang asawa ni Korak, diha ang asawa ni Tikoy ug Aninias. Tungod niini, nakasinggit si Kapitan Tasyo ngadto sa iyang asawa, niya pa, “Hoy, Soling, nganong nia ka man dinhi sa bungtod, ha?” Naunsa man ka? Naungo ka na?”

“O, Tasyooooo, dugay na ming nahimong ungo, ug gusto namo mao ang inyong dugooooo, awooooooo, he, he, he, he, he, wakkkkk!!! Kweeeeeee! Mga kauban ato na silang suyopan sa ilang dugo, dasmag moooooo!”

Ug nagdungan paghasmag ang mga asawa nila ni Kapitan Tasyo, Tikoy, Korak ug Aninias. Dinhi tulin pa sa manatad nga misutoy pagdagan sila si Kapitan Tasyo ug ang iyang mga tanod. (Kataposan)