Gustong magkaanak

Dear Dr. Love,

Ako po si Ahnna. Ilang taon na kaming nagsasama ng aking asawa, at ang tanging hiling namin ay magkaroon ng sariling anak. Sinubukan na namin ang lahat—gamutan, tamang pamumuhay, at walang humpay na panalangin—ngunit hanggang ngayon ay wala pa ring magandang balita.

Unti-unti akong nawawalan ng pag-asa. Madalas kong tanungin ang aking sarili kung may kulang ba o kung hindi ito para sa amin. Mahal ko ang aking mister at ayaw kong ma-ging pabigat o magbago ang aming samahan dahil sa labis na paghihintay.

Paano ko maibabalik ang aking pananalig? Paano namin mapapanatiling matibay ang a-ming pagsasama sa gitna ng pagsubok na ito?

Ahnna

Dear Ahnna,

Nauunawaan ko ang bigat ng iyong dinadala. Normal lamang na makaramdam ng pagod at pagkawala ng pag-asa matapos ang mahabang panahon ng paghihintay, ngunit hayaan mong ipaalala ko sa iyo ang ilang mahahalagang katotohanan.

Una, ang halaga ng inyong pagsasama ay hindi nasusukat sa pagkakaroon ng anak. Ang tunay na pundasyon ng pamilya ay ang pagmamahalan at pagtutulungan ninyo ng iyong asawa.

Kahit wala pang supling, buo at mahalaga pa rin kayo sa paningin ng Maykapal.

Pangalawa, huwag mong pasanin ito nang mag-isa. Ang pagbabahagi ng iyong takot at lungkot sa iyong mister ay hindi kahinaan—ito ang magpapatibay pa sa inyong ugnayan. Ang pagsubok ay mas magaan kung kayo ay magkasama sa pagharap dito.

Panghuli, may sariling panahon at paraan ang biyaya. Minsan, hindi ito dumarating sa oras o anyong inaasahan natin, ngunit laging may dahilan ang lahat.

Maaaring darating ito sa ibang panahon, o sa ibang anyo pa man. Kaya huwag mong isara ang iyong puso; ang pag-asa ay nananatili basta’t may pananalig.

Ingatan ninyo ang isa’t isa. Ang inyong pagmamahalan ang pinakadakilang biyayang hawak ninyo ngayon.

DR. LOVE