Imago (66)

NANG marating ni Maya ang sementadong gilid­ ng kalsada, agad siyang umakyat sa ibabaw ng bakal na guardrail. Ang kanyang mga binti ay nanginginig sa matinding pagod at lamig. Sa tapat ng kumukurap na dilaw na ilaw ng poste, natanaw niya ang isang lumang waiting shed. Mabilis siyang tumawid at sumilong sa ilalim niyon.

Ang ingay ng patak ng ulan sa bubong ay parang­ sunud-sunod na drum na umalingawngaw sa kanyang paligid. Napaupo si Maya sa malamig na sementadong bangko, inilagay ang pipe wrench sa kanyang tabi, at bumuntong-hininga nang malalim.

Habang pinapatuyo ang kanyang basang buhok, naramdaman niya ang isang matigas na bagay sa loob ng bulsa ng kanyang jacket, sa mismong lagayan kung saan niya isiniksik ang basang litrato kanina. Inilabas niya ito.

Isang lumang brass coin tag na may nakaukit na mabigat na simbolo. Ipinatong niya ito sa kanyang palad at itinapat sa manipis na dilaw na liwanag mula sa poste ng kalsada. Ang ibabaw niyon ay may tatak ng isang lumang pampasaherong barko kasama ang apat na digit na numerong naka-engrave sa gilid: 1994.

Kumunot ang noo ni Maya.

Ang tag na ito ay nakadikit pala sa likod ng lumang litrato, isang maliit na patunay na hindi kailanman nabanggit ni “Nelson” sa kanyang mga kwento. Ang taong kasama niya sa mga nakalipas na buwan ay may mga lihim na nakatali sa lumang barko.

Huminga siya nang malalim habang mahigpit na ginawaran ng pisil ang brass tag sa kanyang kamay. (Itutuloy)