Apoy sa Balsa (51)

Sa mga sumunod na araw, bumuo nina Rhea at Kael ng isang tahimik, maayos, at masayang ritmo na sila lang ang nakaaalam. Sa labas, nananatili silang dalawang magkaibang tao: ang seryosong Supervising Creative Director at ang sikat na “Hunky Burger Seller” na pinapantasya ng publiko bilang isang eligible bachelor.

Ngunit pagkasara ng pinto ng elevator sa kanilang floor sa gabi, naglalaho ang lahat ng iyon.

Naging paboritong gawain ni Kael ang magluto ng hapunan para sa kanilang dalawa matapos ang mahabang araw. Habang nakaupo si Rhea sa bar stool ng kitchen island sa unit ni Kael, nakatitig siya sa likod ng binata. Wala na ito sa mga mamahaling damit mula sa mga stylist; suot lang nito ang paborito nitong lumang pambahay na t-shirt at shorts.

“Anong niluluto mo?” malambing na tanong ni Rhea habang pikit-matang inilalabas ang kanyang paa mula sa kanyang high heels.

“Sinigang na hipon,” nakangiting lumingon si Kael, bitbit­ ang sandok. “Alam kong pagod ka sa pakikipag-usap sa mga client ngayong araw kaya ipinagluto kita.”

Napangiti si Rhea. Lumapit siya sa likod ni Kael at isi­nandal ang kanyang noo sa matipuno nitong likod, habang dahan-dahang gumagalaw ang mga braso nito sa paghahalo ng sabaw.

“Ayaw ko munang umuwi sa unit ko,” bulong ni Rhea. “Dito lang ako.”

Lumingon si Kael at dahan-dahang pinalitan iyon ng yakap. Hinalikan niya ang noo ng dalaga habang magkahawak ang kanilang mga kamay. Sa unang pagkakataon matapos ang ilang buwan ng pagtatago, nakakahinga sila nang maluwag.

Pinaandar nila ang kanilang sariling sistema. Kapag umaga, unang lalabas si Rhea sa kanyang unit nang alas-siyete. Pagkalipas ng labing-limang minuto, tsaka pa lang lalabas si Kael para sumakay sa kanyang motor patungo sa kaniyang trabaho. Kapag gabi naman, magpapalitan sila ng simpleng text code:

Rhea: “Malinis ang floor.” Kael: “Papunta na sa pinto mo.”

Isang gabi, habang nakahiga sila sa malambot na sofa sa living room ni Kael habang nanonood ng pelikula, idinantay ni Rhea ang kanyang ulo sa dibdib ng binata. Narinig niya ang mabilis at maayos na tibok ng puso nito.

“Kael…” mahinang simula ni Rhea. “Hindi ka ba nababagot? Na kailangan pa rin nating itago ang relasyon natin?” (Itutuloy)