Hiyasmin (286)
HABANG patungo sa venue ng ad congress, hindi makalimutan ni Hiyasmin ang sinabi kanina ni Mary Underwood na “mahal na mahal niya ang Filipino language”. Napakasarap pakinggan na ang isang dayuhan na katulad ni Mary Underwood ay may pagmamahal sa wikang Filipino. Ngayon lamang siya nakarinig na ang isang dayuhang kagaya ni Mary ay pinagmamalaking mahal ang wikang Filipino.
At nang magsalita ito kanina ng Filipino ay lalo pang nadagdagan ang paghanga ni Hiyasmin—talo pa ni Mary ang mga Pinoy na naninirahan sa U.S. na hindi na makapagsalita ng sariling wika. Tinalo pa ng tunay na dayuhan.
Totoo ang nakalagay sa biography ni Mary na maraming wika ang alam nito. Talagang pinag-aralan at na-master niya ang mga lengguwahe. Bukod dun, nagtuturo pa sa Harvard.
Napakatalinong babae! Hangang-hanga siya! Gusto rin niyang maging katulad ni Mary.
Na-excite si Hiyasmin sa pagkikita nila mamaya ni Mary. Kailangang pag-isipan na niya ang mga itatanong. Dahil marunong ng Filipino si Mary, hindi na siya mahihirapang magtanong dito ng mga dapat malaman ukol sa advertising. Tiyak na maraming ibibigay na payo sa kanya si Mary—at tiyak na marami siyang matututuhan dito.
Naisip din naman ni Hiyasmin, hindi naman siguro masamang itanong kay Mary kung ano ang lahi nitong pinagmulan. Sa tingin ni Hiyasmin, nagmula ang lahi ni Mary sa Middle East—parang Kuwaiti ang beauty.
Halos hindi na napag-ukulan ng pansin ni Hiyasmin ang lecture sa ad congress dahil sa sobrang excitement sa mangyayaring paghaharap nila mamaya ni Mary. Ngayon lang siya naging excited ng ganito. Baka nga kaya naglilihi na siya at napaglilihihan si Mary? Sana nga ay totoo.
Pagkatapos magsalita ang lahat ng speakers, nagmamadaling nagtungo sa cafeteria si Hiyasmin. Kailangang mauna siya roon. Nakakahiya kay Mary.
Naupo siya sa lugar na madaling makikita ni Mary.
Naghintay siya. Nag-order ng coffee.
Pero lumipas ang twenty minutes, wala pa si Mary. Bakit kaya?
Baka may kausap pang mga opisyal. Maghihintay siya kahit anong oras!
(Itutuloy)
- Latest
