Ang bao ug ang kuneho

Nagkasabot ang bao ug ang kuneho nga maglumba usa ka adlaw niana. Ang kuneho dako kaayo og pagtuo sa iyang kaugalingon nga makadaug gyud siya sa maong lumba tungod sa iyang kapaspas.

Sa laing bahin, ang bao adunay pagduha duha gumikan sa iyang kahinay.

Apan bisan pa man niini, ang bao nisanong sa maong sabot. Dihadiha gisugdan dayon ang lumba. Tuod man layo gyud tuod og gintang ang ilang dagan. Ang kuneho paspas nga nidagan.

Layo gyud kaayo og biya. Ang bao sa laing bahin ang hinay nga nilakaw sa maong panaw. Apan sa iyang kahinay wala siya mohunong.

Hinay apan kanunay. Ang kuneho sa laing bahin, ang masaligong nipahulay tungod kay nagtuo man siya nga dili gyud makaapas ang bao kaniya. Busa siya nahikatulog.

Nindot ug hinanok kaayo ang iyang paghikatulog. Sa iyang pagmata ang bao tua na sa finishing line. Ug bisan unsaon pa niya og dagan, dili gyud niya hiapsan ang bao nga iyang gipakagamay tungod sa kahinay.

Sa atong lumba sa kinabuhi, dili kini mahitungod sa kapaspas ug kahinay sa atong panaw kondili sa atong kamakanunayon ug paglahutay. Kini tungod kay usahay ang dalan padulong sa kalampusan lisud ug hinay.

Ang skills ingon man intelligence uno porsiyento lamang samtang ang paglahutay ug ang kinaiya 99 porsiyento. Unta sama sa maong bao nga nilahutay hangtud sa katapusan kita pud unta dili malisang moharong sa mga pagsulay alang sa atong kalingkawasan.

Atong pamalandongan kining maong balak: The Art of Slowing Down

The Art of Slowing Down

"What is this life if, full of care. We have no time to stand and stare. No time to stand beneath the boughs. And stare as long as sheep or cows.

No time to see, when woods we pass. Where squirrels hide their nuts in grass. No time to see, in broad daylight, Streams full of stars, like skies at night. No time to turn at Beauty's glance. A

nd watch her feet, how they can dance. No time to wait till her mouth can Enrich that smile her eyes began. A poor life this if, full of care. We have no time to stand and stare."