Tres Queridas (56)

SA loob ng totoong safehouse na isang condo sa Makati, payapang nagpapahinga si Lani habang nakahiga sa malambot na kama. Nasa ilalim na siya ng direktang pangangalaga ng family doctor at private security detail ng ama ni Celeste.

Ngunit sa mala­king sala sa labas ng silid, pinaliligiran nina Celeste at Diana ang mesa kung saan nakalapag ang mga bagaheng binuksan ng chief ng security team.

“Ma’am Celeste, Ma’am Diana,” marahang tawag nito habang nakasuot ng manipis na guwantes. May inilabas ito mula sa pinakailalim ng tahi sa panloob na lining ng lumang handbag ni Lani, ang bag na ibinigay sa kanya ni Carlo noong nasa Maynila pa ito.

Isang maliit, kulay-itim na bilog na bagay na kasinliit lang ng barya. Sa gitna nito, may dahan-dahang nagbi-blink na pulang ilaw.

“Isang active magnetic micro-GPS tracker,” paliwanag ng kapitan. “May sarili itong lithium battery at built-in SIM module. Naitanim ito sa mismong tahi ng bag. Kahit saan pumunta si Lani, mula sa Isla Balod hanggang sa pagdaong n’yo sa Metro Manila, live na nakikita sa screen ng kahit sinong may hawak ng receiver ang eksaktong coordinates n’yo.”

Nanlamig ang katawan ni Celeste. Napahawak si Diana sa gilid ng mesa habang nakatitig sa kumukurap-kurap na ilaw ng maliit na aparato. Sa isang iglap, nawasak ang lahat ng kanilang haka-haka.

Hindi kaila­ngang tumawag ni Jack para mag-report kay Carlo. Ang burn phone na ginamit ni Jack sa rest stop ay maaaring totoong tawag sa kanyang security agency—dahil naramdaman o nalaman nitong may nakabuntot sa kanila!

“Nakakapagod na siya...” sabi ni Celeste, na­nginginig ang boses sa gitna ng galit at pagkagulat. “Akala natin nagtatago tayo... pero sa buong biyahe mula sa isla, pinanonood lang pala niya tayo!”

Natahimik ang buong silid. Nakatitig si Diana sa bintana na nagpapakita nang malawak na tanawin ng lungsod.

(Itutuloy)