Imago (33)

PINAHID ni Maya ang luha sa kanyang pisngi gamit ang manggas. Ang bigat ng kasinungalingan sa ina ni Nelson ay hindi nagpahina sa kanya; binalot nito ang kaniyang puso ng isang malamig at matigas na determinasyon. Tumayo siya, lumapit sa nitso, at dinampot ang umiilaw na audio recorder.

Pinindot niya ang Stop?pang tapusin ang kasalukuyang recording. Agad niyang tiningnan ang listahan ng mga file sa maliit na digital screen. May isang audio file na naka-save doon, ginawa kaninang alas kuwatro ng madaling-araw.

Isinaksak ni Maya ang kaniyang earphones at pinindot ang Playback.

Noong una, puro static at kaluskos lang ng tela ang kaniyang narinig. Kasunod nito ang mabigat at nahihirapang paghinga, ang parehong tunog mula sa silong ng pabrika. Ngunit biglang nagbago ang audio. Isang malamig, banayad, at hindi kilalang boses ang nagsalita sa wikang Ingles.

“You are listening, Maya. Good. You found the breadcrumbs.”

Napatikom ang bibig ni Maya. Ngunit hindi ang boses ang umagaw sa kanyang pansin bilang isang journalist na sanay sa field production; ang kanyang pandinig ay nakatutok sa background audio.

Sa likod ng boses ng lalaki, narinig niya ang malakas at dumagundong na tunog ng isang malaking kampana ng templo, na sinundan ng banayad at tuluy-tuloy na agos nang malakas na tubig. Ang tunog ng kampana ay may kakaibang echo, isang acoustics na pamilyar sa mga templo sa paanan ng Bundok Sorimachi.

Hindi lang ito mensahe; ito ay isang sonic map. Alam na ni Maya kung saan nila dinala si Nelson. (Itutuloy)