‘Tambak aralin, kulang natutunan’

MAINIT na namang pinag-uusapan ang edukasyon matapos ihain ni Senator Robin Padilla ang panukalang alisin na ang Senior High School o Grades 11 at 12 sa bansa. Sa ilalim ng Senate Bill No. 1297 o “Abolishing Senior High School Education Act,” nais niyang ibalik ang dating sistema: Kindergarten, anim na taon sa elementarya, at apat na taon sa high school.

Para sa maraming Pilipino, lalo na sa mga magulang na araw-araw kumakayod, may punto raw ang panukala. Sa taas ng presyo ng bilihin ngayon, bawat dagdag na taon sa pag-aaral ay dagdag gastos din sa pamasahe, baon, uniporme, projects, modules, at kung anu-ano pang bayarin sa eskuwela.

Mas mabigat ito para sa mga pamilyang may anak sa pribadong paaralan. Taon-taon tumataas ang matrikula, presyo ng libro, miscellaneous fees, at iba pang obligasyong parang walang katapusan. Hindi ito simpleng reklamo lang totoong pasan ito ng maraming pamilya. Habang ang may kaya ay parang hindi gaanong apektado, ang ordinaryong manggagawa ay halos malugmok na kakahanap ng pambayad para lang hindi maputol ang pag-aaral ng anak.

May mga magulang na halos hindi na bumibili para sa sarili, may mga tatay na doble-kayod, at may mga nanay na tinitiis ang pagod at gutom para lang maitawid ang tuition at school expenses ng kanilang mga anak.

Pero para sa ilang magulang, hindi lang Senior High School ang dapat tingnan. Mas mainam daw na bawasan muna ang mga hindi importanteng subject at sobrang daming libro na pasan ng mga estudyante araw-araw.

Mantakin mo, Grade 1 hanggang Grade 3 pa lang, parang kolehiyo na ang dami ng subjects at libro. Ang mga batang dapat sana ay natututong magmahal sa pagbabasa ay napupuno agad ng modules, assignments, at aralin na minsan kahit matatanda ay mahihirapang intindihin.

Tanong tuloy ng marami: nababasa ba talaga nang maayos ng mga bata ang lahat ng librong ito sa loob lang ng isang school year? O pinupuno lang sila ng impormasyon na hindi naman lubos naiintindihan?

Kaya hindi nakapagtataka kung bakit hanggang ngayon marami pa ring estudyante ang hirap bumasa, umintindi ng simpleng leksyon, o magpaliwanag ng sariling sagot. Sa sobrang dami ng subjects, nawawala minsan ang pokus sa pinakaimportanteng pundasyon ang tamang pagbasa, pagsusulat, pag-unawa, at disiplina sa pagkatuto.

Para sa ibang magulang, mas kailangan ng kalidad kaysa dami. Mas mabuti raw na tutukan ang mga asignaturang tunay na magagamit ng bata sa buhay kaysa tambakan sila ng sangkatutak na libro at aralin na nagiging dagdag stress lang sa estudyante at dagdag gastos sa pamilya.

Kaya para sa ilang Pilipino, ang problema sa edukasyon ay hindi lang tungkol sa dagdag na dalawang taon sa Senior High School. Mas malalim daw ang ugat nito overloaded na sistema, magulong implementasyon, at kurikulum na parang mas nagpapahirap kaysa nagpapalinaw sa pag-aaral ng mga bata.

Sa ngayon, panukala pa lamang ang pagtanggal sa SHS at wala pang pinal na desisyon ang gobyerno. Ngunit habang nagpapatuloy ang debate, mas lumalakas din ang panawagan ng mga magulang na ayusin hindi lang ang haba ng pag-aaral kundi pati ang kalidad ng edukasyong ibinibigay sa kabataan.

Sa huli, simpleng tanong lang ang gustong marinig ng ordinaryong Pilipino talaga bang natututo ang mga bata o unti-unti lang silang nilulunod sa dami ng aralin at gastusin?

Disclaimer: Ang artikulong ito ay naglalaman ng pananaw at impormasyon mula sa pampublikong usapin hinggil sa sistema ng edukasyon sa bansa. Hindi ito opisyal na pahayag ng anumang ahensya o institusyon.