Hindi malilimutang karanasan (Part 1)
KAKLASE at matalik kong kaibigan si Cristy. Taga-Batangas City siya. Natatandaan ko na first day ng klase nang kami ay maging magkaibigan. Magkatabi kami sa upuan. Maganda si Cristy, may kahawig siyang artista—si Hilda Koronel.
“Kamukha mo si Hilda Koronel, Cristy,’’ sabi ko habang nagkukuwentuhan. Hinihintay namin ang aming prof.
“Mas maganda ako kaya kay Hilda ano?”
Nagtawa ako. Palabiro pala siya.
“Totoo, Cristy, kamukha mo si Hilda.”
“O sige, kamukha na kung kamukha.”
Nagtawanan kami.
“Saan ang province mo Cristy?”
“Batangas.”
“Saan sa Batangas?”
“Balayan.”
“Yung famous sa litson at bagoong?”
“Yes.”
“Masarap ang litson?”
“Oo naman.”
“Ang bagoong, masarap din?”
“Oo. Hindi ka pa nakakarating sa Balayan?”
“Hindi pa. Dito lang ako sa Metro Manila.”
“Hayaan mo at isasama kita sa amin.”
“Talaga? Kailan?”
“Next Saturday gusto mo? Balik tayo ng Sunday.”
“Sige Cristy.”
“Maliligo rin tayo sa dagat. May magandang beach dun.”
“Sige, Cristy.” (Itutuloy)
- Latest
