‘Sandok’ (Part 8)

NAPANSIN ng pinsan kong si Thelma ang madalas na pagkain ng customer na si Willy sa karinderya at ang madalas nitong pakikipag-usap sa akin.

“Ate Marie, parang at home na at home sa iyo ang lalaking iyon. Parang presko!”

“A si Willy? Hindi naman presko—makuwento lang.”

“Parang masama ang kutob ko sa lalaking yun, Ate Marie.”

“Ikaw naman, para mabiro lang ang tao e masama na agad ang kutob mo.”

“Para kasing may masamang balak, Ate Marie.”

“Ikaw naman Thelma—ang sama agad ng impression mo. Huwag ganun.”

“Basta masama ang kutob ko Ate Marie—mag-ingat ka sa Willy na iyon.”

“Oo Thelma. Salamat sa paalala. Pero ­palagay ko naman e mabuting tao si Willy.”

“Nagpapaalala lang ako, Ate Marie.”

“Sabi ni Willy e mayroon siyang sinu-supervise sa malapit lamang dito kaya dito siya kumakain.”

“Anong sinu-supervise niya Ate?”

“Pinalilinis daw niya ang malaki nilang lupa—mana raw niya. Balak din daw niya na magpatayo ng bahay o resthouse.”

“Baka niyayabangan ka lang Ate Marie.”

“Hindi naman siguro. Tingin ko e maykaya talaga si Willy.” (Itutuloy)