Imago (40)

HAWAK ang polaroid at ang panibagong banta, hindi na nag-aksaya ng panahon si Maya. Nilakihan niya ang gintong altar at sinimulang suriin ang paligid nito. Sa likod ng dambuhalang rebulto, napansin niya ang ilang piraso ng tatami mat na hindi pantay ang lapat sa sahig.

Mabilis niyang hinablot ang mga ito at itinapon sa gilid. Doon, nakatago sa ilalim ng banig, ang isang lumang trapdoor na gawa sa makapal at itim na kahoy. Mayroon itong isang kalawanging bakal na singsing bilang hawakan.

Napakagat-labi si Maya habang hinahawakan ang bakal. Ginamit niya ang buong lakas ng kanyang katawan upang hilahin ito pataas. Sa isang mabigat na langitngit, bumukas ang pinto papunta sa basement.

Agad na humampas sa kanyang mukha ang isang alon ng napakalamig at stagnant na hangin. Amoy basang lupa, lumang semento, at amag ang sumalubong sa kaniya, ang parehong amoy ng silid na nasa litrato ni Nelson.

Sa ibaba niyon, may isang makipot at matarik na hagdang bato na spiral pababa, patungo sa isang walang-katapusang kadiliman. Walang anumang ilaw sa ilalim.

Inilabas ni Maya ang kaniyang cell phone at binuksan ang flashlight nito. Ang manipis na sinag ng liwanag ay halos walang labas sa kapal ng dilim sa ibaba. Huminga siya nang malalim, pilit na pinatatag ang kanyang mga tuhod, at nagsimulang bumaba sa unang hakbang.

Ngunit sa ikatlong hakbang niya, isang malakas na kalabog ang umalingawngaw.

Ang mabigat na kahoy na trapdoor sa kanyang itaas ay biglang bumagsak at sumara nang kusa. Nakulong si Maya sa ilalim ng lupa. (Itutuloy)