Dili ba siya Anak man sa Panday?

Mk. 6;1-6

Nahimong inila ang atong Ginoo sa mga nagkadaiyang mga dapit sa iyang kapanohan. Daghan nila ang nituo kaniya.

Daghan ang nagpangita kaniya. Apan sa dihang siya mohimo na unta sa ingon sa iya mismong dapit diin anaa didto ang mga kabahin sa iyang panimalay, mga higala ug mga kabanay, nahimong kwestiyonable naman hinuon ang iyang kredibilidad. Sila nagkanayon: “Dili ba siya anak man sa Panday?, diin man niya nakuha kining tanan?” Tungod niini wala sila motuo kaniya.

Dunay advantage ug disadvantage kun anaa ikaw sa imong kaugalingong dapit. Ang advantage mao nga suheto ka sa maong dapit lakip napud niini ang mga tawo. Sa ato pa familiar ka niini.

Apan sa laing bahin, dunay disadvantage ug kini mao ang kamatuoran nga: “Familiarity bridge contempt!” Ngano man kaha? Tungod kay ang matag tawo nahimong hukman pinaagi sa iyang kagikan ug dili sa iyang bili.

Ang atong Ginoo walay pormal nga edukasyon sama sa mga Pariseo ug mga Magtutudlo sa Balaod. Sa laing bahin ang iyang pangita ingon nga panday bisan pa man kun mahinungdanon kaayo ang tingali giisip nga ubos sa pipila ka mga mapahitas-on.

Tinuod gyud nga walay propeta nga dawaton sa iyang kaugalingong lungsod. Kini tungod kay mismo ang kaugalingong katagilungsod dunay ikasulti nga dili maayo batok kanimo.

Sa atong panaw ning kinabuhia mahinungdanon kaayo ang pagkamatinud-anon sa atong kaugalingon ug sa Dios.

 Makatabang man ang pagpaminaw sa mga ikasulti sa ubang mga tawo apan wala kini magpasabot nga makatabang kini sa tanang mga panahon.