Panalangin sa Pasko

Bisan pa man sa kahagip-ot sa panahon daghan gihapon ang nangindahay nga mamahimong bibo ug sadya ang pasko.

Apan ang pangutana mao: “Kun bibo ang pasko nagpasabot ba usab kini og usa ka malipayong Pasko?” Ang kalipay molungtad ang kasadya ug kagahob kasamtangan lamang.

Ang tanang bahakhak mohupas lamang ug mahanaw samtang ang pagbati kalipay man o kaguol mahimong magpabilin ug makaapekto sa atong panaw sa kinabuhi.

Nahimong busy kaayo ko sa mga gimbuhaton sa parokya. Pag-adto sa bukid aron didto mosaulog og misa. Himamatay sa mga katawhan ingon man pahiyom sa kadaghanan. Apan sa pagsulod sa akong lawak nibanos ang kahilom. Gisud-ong ko ang ma butang sa sulod nga wala mahan-ay ug wala matagad tungod sa daghang mga gimbuhaton.

Nahimong busy kaayo ang kadaghanan kanato sa mga gimbuhaton ug mga kalihukan.

Apan sa mga panghitabo sa palibot karon, nakahukom ko nga sa sunod himoon na lamang kining yano apan makahuloganon.

Kay after all ang pasko mahitungod man kang Kristo Jesus nga atong gialagaran ug gani siya mismo ang naghatag man og sanglitanan nga sination ang Dios diha sa kayano sa kinabuhi.

Ang pagtabang sa uban o ang kahigayonan nga makatabang sa uban usa naman ka dakong panalangin alang kanato. Kini tungod kay dili tanan ang mahimong kahatagan sa maong kahigayonan.

Makahuloganong Pasko alang kanatong Tanan!