Merry pa ba kaha ang Christmas?

Karong tuiga, lisod gyud isulti nga “Merry Christmas” nga walay paghunahuna sa kasakit sa atong palibot.

Dinhi sa Pilipinas-labi na sa Cebu-ang espiritu sa Pasko nabug-atan sa daghang pagsulay.

Ang padayon nga korapsyon nagtunaw sa pagsalig sa katawhan.

Gisundan kini sa sunod-sunod nga linog, bagyo, ug pagbaha nga mipapas sa kabtangan ug paningkamot sa daghang pamilya.

Daghan ang nawagtangan og balay, ug mas masakit pa, daghan ang nawagtangan og mahal sa kinabuhi.

Sa uban, ang ilang Pasko karon nag-uban og kasubo sa pagkawala nga dili masabtan.

Daghan sab ang nag-atubang sa personal nga krisis sa panglawas-aduna sa ospital, nagpakigbisog sa ilang kinabuhi, samtang ang ilang pamilya nag-ampo nga mahatagan pa sila og dugang panahon. Ang Pasko unta panahon sa kahayag, apan unsaon pag-angkon sa kasadya kung ang kasingkasing puno sa kabug-aton?

Bisan pa man, aduna’y usa ka hinungdan nga dili mawala, kini ang pagtuo ug paglaum.

Kon dili man nato mabati ang “merry,” atong masabtan nga ang tinuod nga Pasko dili lamang kalipay, kundili pagpasalamat nga buhi ta, ug nga ang Ginoo nagpadayon og uban kanato bisan sa kangit-ngit sa panahon.

Busa karong tuiga, ang Pasko angay yano, modesto, ug puno sa pag-ampo.

Dili kinahanglan dagkong hikay o mahal nga regalo; igo na ang paghiusa sa pamilya, pagtinabangay, ug pag-ampo alang sa kusog ug kalinaw.

Atong e ampo atong mga higala nga nawagtangan og balay, nawagtangan og hinigugma, ug kadtong nagpadayon sa pakigbisog sa sakit, lahi gyud ang Pasko karon.

Sa tinuod, bisan pa sa tanang pag-ampo ug paglaum, daghang kasingkasing ang napuno gihapon sa kasubo, kahadlok ug kasuko.

Hinuon kini akong opinyon. Kamo? Mangutana ko, Merry pa ba kaha ang Christmas?