Problema sa Trapiko

Matud pa sa akong anak nga lalaki, pagkahuman sa trabaho alas singko sa hapon, Biyernes pa gyud, nagdahom siya nga dili kaayo busy ang kalsada kay wala pa may klase ang mga bata.

Apan sa dihang misulod siya sa Escario Street aron mamalit og grocery, nasayop siya.

Ang unta beynte minutos nga biyahe nahimong tulo ka oras nga kalbaryo.

Kinsay sala? Ang mga bus ug jeep nga walay klarong hunongan. Ang mga drayber nga magbuot og para bisan asa.

Ang mga pasahero nga mu naog bisan asa ganahan. Ang resulta? Gubot. Trapik. Kasamok.

Dili lang ni problema sa imprastruktura. Simbolo kini sa mas lawom nga problema ang kakulang sa disiplina.

Sa gawas, kabalo man ta motuman sa balaod. Pero ngano kon ari na sa Pilipinas, morag optional na lang?

Gabii niadtong adlawa, tulo ka disgrasya ang na agian sa akong anak. Una, alas 6:10 sa Juana Osmeña, duha ka SUV ang nagbangga.

Ikaduha, alas 7:45 sa Escario, sedan ug SUV usab. Ikatulo, bisikleta ug SUV sa Banawa-V. Rama-Guadalupe nga traffic light. Sa ibabaw pa gyud ani, ang mga bus ug jeep nga sige lang og labang.

Sa akong tan-aw, naningkamot ang Cebu City Traffic Office (CCTO). Aktibo ang ilang mga personnel bisan uwan o gabii.

Pero kulang sila sa numero ug suporta. Bisan unsa pa kadaghan ang balaod, kung ang katawhan mismo dili motabang, walay pulos.

Oo, kinahanglan ang hugot nga implementasyon sa balaod. Pero ang tinuod nga solusyon?

Disiplina. Kinahanglan magsugod kini sa tagsa-tagsa nato. Driver, pasahero, pedestrian, kitang tanan naa’y papel. Dili lang gobiyerno ang basulon.

Hangtod dili nato tuohan ug buhaton ang pagtahod sa balaod, magpabilin sa trapik ang atong syudad, dili lang sa kalsada, kundi sa atong panghunahuna.

Mao nang nakaingon ko, ang trapik sa Sugbo, samin sa atong problema sa disiplina.

Grabe gyud ang kaagi sa akong anak niadtong Biyernes, unta hayahay, nahimong perwisyo.