Pagkamapasalamaton

Kaniadto ang sanla kun  leprosy dili lang usa ka medical o health issue. Usa pud kini ka liturgical issue. Ang bisan kinsa nga matakboyan og sakit nga sanla ang kinahanglang mahilayo gikan sa katawhan o katilingban ug dili mahimong mosagol sa bisan unsang liturhikanhong kalihukan.

Kinahanglang maayo siya gikan niini ug bugtong mga pari lamang ang makahimo sa hukom kun naayo na ba o wala pa ang maong tawo.

Agig pagmatuod sa iyang kaayohan mohalad siya og mga halad segun sa balaod ni Moises aron sa ingon masayran sa tanan nga naayo na siya.

Sa atong ebanghelyo karong Dominggoha, pulo ang sanlahon. Usa kanila Samaryanhon. Bugtong ang Samaryanhon ang nibalik aron magpasalamat. Asa naman diay ang siyam?

Atong hinumdoman nga ang samaryanhon usa ka langyaw. Kadto na lang tingali ang bugtong higayon aron siya makapasalamat kang Jesus sanglit kadto ra man pud ang ilang panagkita ug dili na kini mausban pa.

Atong presume nga mga Judio kadtong siyam ug duna pa silay hataas nga panahon sa pakighimamat sa Dios.

Pasalamat. Kini maoy angayang himoon sa matag usa kanato labina sa mga higayon nga makadawat kita og mga panalangin gikan sa Dios. Bisan unsa pa kini ka diyotay ug kaordinaryo. Sayud kita nga ang grasya sa Dios gikan sa iyang gugma ug kaayo. Dili gani kita takus alang niini.

Bisan kun dili takus gihatagan kita ug agig bugti atong baslan kini og pagpasalamat ug kabahin sa pagpasalamat mao man ang pagkamanggihatagon.

Atong ipaambit ang kaayo nga atong nadawat ngadto sa uban. Blessings are not kept, blessings are shared.