Goodbye is not Forever Gula 109

Diha sa luyo sa hunahuna ni Albert namangon ang daghang mga pangutana nga gikinahanglang matubag kun hatagan og katin-awan ni Vanessa.

“Unsay buot mong ipasabot nianang pagkasultiha, Van?” nangutana si Albert.

Mikatawa og hilaw si Vanessa. “Ang unsa ba?”

“Kanang gisulti gud nimo,” ni Albert,” nga dugay ka pa nga mamatay.”

Mitalidhay si Vanessa. “Pastilan kanimo, Albert. Kanerbiyoso ba diay nimo, uy, kasayon anang sabton.”

“Palihog pasabta ko, Van,” hangyo ni Albert. “Ayaw paglimod kanako. Andam ako nga moambit sa imong mga kalisod ug kasakit. Sultihi lang ko sa tinuod.”

“Ayaw nag lisodlisora ang imong kaugalingon tungod kang Vanessa, Albert.”

Usa ka tingog gikan sa ilang luyo ang nadungog ni Albert. Diha-diha maoy iyang nakita sa iyang paglingi sila si Mr. ug Mrs. Santos. Wala makamatikod ang duha sa pagsulod sa magtiayon. Maila kaayo nga gikan nga naghilak ang inahan ni Vanessa.

“Kami ang adunay katungod pagpas-an sa mga kalisod ni Vanessa,” nagkanayon si Mrs. Santos,  “tungod kay amo siyang anak.”

“A-apan, Sir, Ma’am...” ni Albert pa nga wala matiwas ang pagsulti tungod gisalo gilayon kini ni Mr. Santos.

“Karon pa nako sultihi ang inahan ni Vanessa sa tinuod nga sakit sa among anak,” nagkanayon si Mr. Santos. “Ug sa akong hunahuna, mas maayo usab tingali nga masayod ka mahitungod niini.” -- Sumpayan pa