Duha ka babaye sa kinabuhi ni Val

Buotan ug masinaboton kaayo ang asawa ni Val. Ingon sa kini dili makamaong masuko nga bisan higabhian si Val sa pagpauli, igo lang kini nga mangutana kun nakapanihapon na ba kini. Ug kun moingon si Val nga wala pa, magsukad dayon kini aron pakan-on si Val.

Sa dihang namatay kini sa sakit nga diabetes, dili tiaw ang kaguol nga gibati ni Val. Diha kini mamatay sa mga bukton ni Val nga nagakos sa iyang asawa. Natumog ang nawong niini sa mga luha sa bana.

“Val,” matud sa usa niya ka higala, “kanunay ka man lang nga masulob-on, tungod ba sa kamatayon sa imong asawa?”

“Oo, akong gikaguol og maayo ang iyang kamatayon.”

“Maglingawlingaw ka, Val, mangita ka og ikahulip kaniya total patay na siya.”

“Mora’g di na ko kakita og sama kaniya, Bay.”

“Sige lang aron makalimtan mo siya nga dili ka magsige’g handom.”

Busa nangita si Val og ikahulip niya sa luna nga gibiyaan sa iyang asawa. Iyang nahunahunaan si Eden, ang usa niya ka higala. Dako ang distansiya sa ilang edad sanglit si Val, 65 na, lagsik pa kaayo og ingon sa 50 lang ang hitsura niini. Samtang si Eden, 48 pa lang apan wala igsapayan sa babaye ang distansiya sa ilang edad sanglit nagka-gustohan sila. Usa ka butang lang ang dili nila mahimong buhaton. Kini mao ang pagpakasal kay minyo man si Eden bisan dugay na nga nagbulag sa iyang bana.

Mahal niya si Eden, ug kini na unta ang iyang ihulip sa luna sa iyang kasingkasing apan dili mahimo. Usa ka sulagma nga iyang gikahibalag si Alynn. Mas bata kini kay kang Eden sanglit 35 lang kini. Nagkahigugmaay sila, apan usa ka hapon niana samtang nangaon sila si Jollibee, “Val, may isulti ko nimo,” matud ni Alynn.

“Unsa man, Lynn?”

“Minyo ko, Val, ug duna koy duha ka anak.”

“Ha! Abi nako’g biyuda ka sama sa imong giingon. Unsa mang hitaboa nga mipatol ka man nako?”

“Sa sige ko’g basa sa mga sinulat mo, Val, labi na nga duna kay retrato, unsa man nga nahigugma man ko nimo, labi na kay abi ko’g batan-on ka pa sama sa imong retrato.”

Sa nabati ni Val, may diyutay siyang kahadlok ug kabalaka. Una, may bana diay ang iyang hinigugma ug dili kini bula’g kaniya. Gawas pa, dili gusto si Val, nga mabungkag ang panimalay sa babaye nga iyang gimahal.

“Lynn, hangtud dinhi na lang ta, ug sukad karon, isipa nga usa ka dautang damgo ang nahitabo kanatong duha. Balik sa imong bana ug sultihi siya nga mahal mo pa gihapon siya. Mahal ko ikaw, Lynn, apan putlon ko kini samtang sayo pa.”

Nianang gabhiona, huyhoy ang mga abaga ni Val nga nipauli sa iyang mamingaw ug gamay nga balay. (Katapusan)