Anino sa Kulto

Pagkilab sa pipila ka gutlo, nakakita siya’g kahayag sa plaslayt nga mikidlap didto sa unahan. Unya nakabati siya’g kagahob. Mga yagubyob nga wala siya hisabti. Unya may mga tunob nga nagkaduol sa iyang nahimutangan. Mikusog ang pagbutokbutok sa iyang dughan dihang nahiduol na kaniya ang mga anino nga nagtago luyo sa kahayag sa plaslayt.

“Buhii ko ninyo!” Dihay tingog sa usa ka babaye nga milanog.

Nakignat si Carlo. Sinati niya ang tingog sa maong babaye. Kalit nanggusod ang hagkot nga singot sa iyang nawong ug liog. Misamot pagkusog ang linugan-ob sa iyang dughan nga sama sa gibanosbanosan paglubok sa kapid-an ka mga alho.

Unya naniga ang mga mata ni Carlo. Gitukmod sa iyang atubangan ang tulo ka binuhat nga sama kaniya, gibihag usab sa mga disipulo sa Tambayawan. Sila si Belen,Jimmy ug Tiyo Berto. Gigapos sila nga gibinaklid.

“G-Gaw, Belen,” ni Carlo.

Miyahat si Belen ug mitutok kaniya. Ug nakugang kini sa nakaila na.

“Gaw Carlo!

“N-nia ka usab diay dinhi, Dong?” ni Tiyo Berto.

“Oo, Tiyo,” ni Carlo.“Nahimo sab kong dinakpan sa mga Tambayawan.”

Sa balatian ni Carlo dihay mihunob nga duga sa panyawan.

Sila si Belen, Jimmy ug Tiyo Berto gigaid sa mga sakop sa kulto sa gipang-ugbok nga kahoy duol sa kahoy nga giposasan kang Carlo. Giayo pagbaat sa pisi ang tulo. Dayon nanggawas sa langob ang mga sakop sa Tambayawan.

Mihari na usab ang kangitngit sa sulod sa langob.

“Gaw Carlo,” Milanog ang tingog ni Belen nga mibandabanda sa sulod sa langob. Wala sila magkinit-anay gumikan sa kangiob sa palibot.

“Ngano, Gaw?” Sukit ni Carlo.

“Unsaon man kaha nato pag-ikyas dinhi?” ni Belen pa. “Pulos kita mga ginapos sa dagko nga mga pisi.

“Ayaw pagpakawala sa paglaom, Gaw,” gialam-alaman niya ang ig-agaw. “Dili kita pagsagdan sa Dios.”

“Ikaw ra untay among gilauman nga makaluwas namo, Dong,” may kahisagmuyo ang panuni ni Tiyo Berto. “Apan unsaon na man lang niini karon?” -- Sumpayan pa