Mananaygon sa dalan

Miigot ang mga ligid sa bag-ong kotse ni Sendo dihang kalit niyang giyatakan ang break paghitungod sa traffic lights sa Capitol. Naglagot siya nga wala makaapas sa siga nga Green ug naabtan gyod siya sa Pula.

Kuyawan man god siya niining dapita. Kay inig hunong sa mga sakyanan, daghang bata ang moduol ug magpasumangil nga manaygon bitbit ang kawayan nga gibutangag mga tansan aron lang makapangayo’g kuwarta. Nahadlok siya nga basig madisgrasya kini, o dili ba, magarasan ang iyang sinaw nga awto. Pastilan, hasola ra ba kun maadmit sa kasa ang kotse ning naghinangat ang Pasko. Kalas kaayo’g salapi ug panahon.

Igo na lang siyang nakapanglingolingo pagkamatikod nga naglumba na sab pagpanindog ang mga bata nga nag-estambay sa island, diin lakaw sagol dagan kining mipaingon sa iyang nahimutangan. Nanuktok kini sa iyang bentana dayong kanta og Jingle Bells nga giduyogan sa mga dala niining lata ug mga piniping tansan.

Giablihan ni Sendo ang bentana, giluratan pag-ayo ang mga bata sa masuk-anon niyang mga mata ug daw nagbugaw og mga hugaw'ng mananap palayo sa iyang sakyanan.

"Ayaw sila’g ingon anaa, Mahal, uy." Badlong ni Marife, iyang asawa, kinsa naglingkod diha sa iyang tupad. "Hinumdomi, nga sama nato, tawo usab sila. Kaantigo mobati’g sakit kun pasakitan."

"Kuan man god, Mahal. Nakuyawan ko’g magasgasan ang atong kotse sa gibitbit nilang mga lata ug tansan. Ikaduha, dili kini ang lugar nga ilang daygonan. Kun gusto sila, adto sila sa atoa." Pangatarongan sa bana.

"Bisan na, Mahal. Tarungon lang gyod sila sa paghangyo, o balibad." Bugnaw'ng maymay sa asawa. "Buwahan, dili sila masakitan. Kay lisod na kun masakitan sila. Nakalimot ka sa hulmigas?"

"Kay unsa bay relasyon sa hulmigas ngadto kanila?" Medyo nainat ang kilay ni Sendo nga mipasiplat sa asawa.

"Nalimot ka, nga ang mga hulmigas bisan pa sa ilang pagkagamitoy, kun imo silang mayatakan, dili kini mahadlok mobawos kanimo’g pahit? Bisag nasayod sila nga ang pagbuhat sa ingon, nagkahulogan sa ilang kamatayon, di nila kini igsapayan. Unya, kana pa kahang mga bataa ang dili mobati’g sakit nga pareha ra man na nato sila, may kasingkasing usab?"

Makig-ergo pa unta si Sendo sa iyang misis. Apan misiga na ang GO signal. Busa, mipasirit na lang siya sa pagpadagan. Didto nalang sa pagkumot sa manobela niya ipahungaw ang iyang kapungot sa mga bata nga sa iyang pagsabot, gidepensahan pa sa iyang kapikas.

Pag-abot nila sa ilaha, may gipindot si Sendo didto sa iyang atubangan ug naabli ang bagahe didto sa likod. Nagdungan sila’g kanaog ni Marife aron haw-ason ang ilang gipangkargang mga grocery bags.

Apan miungot ilang mga tiil paghitungod nila sa may kilid nga bahin sa ilang bag-ong kotse dihang maoy misugat sa ilang mga mata ang tulo ka lawom nga garas nga agi og badlis sa daw nasuko nga mga tansan.

Samtang nagsud-ong sa maong badlis, nahinumdom si Sendo sa gisulti ni Marife ngadto kaniya. Nahinumdom sab siya sa mga batang mananaygon sa dalan. Ug karon pa niya masabti ang kinatibuk-ang unod sa mga pulong sa iyang misis. Ning akto nga ulahi na kaayong nakamata ang iyang kahiamgo. (Kataposan)