Buta ang gugma

Gula 38

Igo lang kong miyango agi’g sanong sa gisulti ni Julius. Mibiya dayon siya sa akong atubangan ug miadto sa counter. Wala madugay, nahibalik siya sa akong nahimutangan. Nanakay dayon mi sa elevator.

Pag-abot namo sa fourth floor, mikawas mi sa elevator. Gisuhid ni Julius ang mga numero sa matag lawak. Unya pag-abot namo sa Room 408, giablihan ni Julius ang pultahan niini ginamit ang yawe nga diha sa iyang kamot. Misulod dayon mi.

“Wa man lagiy laing tawo dinhi,” giingnan ko siya.

“Of course,” niya pa. “Kita rang duha dinhi.”

Ang-ang imong igsuon?”

“Paaboton ta lang siya. Nia na siya karong taudtaod.

Nahasol ko sa akong kahimtang. Nagdibal ang akong pagbati. Wala ko mahimutang.

“Nahadlok ka nako?” Gipangutana ko niya.

“Wa man,” tubag ko. “Angay ko ba diay ikaw nga kahadlokan?”

Wala siya motubag. Igo lang siyang mitutok nako.

“Wa gyud ko masayop sa pagpili nimo, Jomelle,” matud ni Julius. “Buotan ka. Ang imong pagka Diosnon maoy nakapadanig maayo nako.”

Wala ko motingog. Unya nakalitan ko dihang iya kong gigakos ug gihagkan sa ngabil. Gitukmod ko siya apan dili ko makapiog sa iyang kusog. Mipusnga ko dihang milunga siya paghalok sa akong ngabil. Mihangos ko.

“Ayaw, Julius,” matud ko. “Dakong sala kining imong gibuhat.”

“Dili kini sala, Jomelle,” matud ni Julius. “Usa kini ka buhat nga sulundon busa pasagdi ko. Imatuod kanako nga gihigugma mo gayod ako.”

Ug subli ko niyang gihagkan. Sa sinugdan nagpa-dili dili ko. Pero sa kadugayan, ingon sa mikuyanap ang kalalim sa tibuok kong kalawasan. Mao na lamay akong naamgohan nga nakigtigi na ko kang Julius. Ang akong dila nakigtinal-opay na sa iyang dila sa pinadulot namong hinagkanay. Gigamhan ko sa tumang kalalim. Inanay na kong nahikalimot sa akong kaugalingon. -- Sumpayan pa