Tama bang mag-abroad na lang?

Dear Dr. Love,

Puno ng kalituhan ang isip ko ngayon, Dr. Love. Gaya ng maraming ama, simple lang ang pangarap ko— mabigyan ng maayos na buhay ang aking mag-ina. Ang huling option ko ay mag-abroad. May alok na trabaho sa akin sa ibang bansa. Mas mataas ang sahod, mas maayos ang benepisyo, at mas may katiyakan ang kinabukasan. Pero ang kapalit ay ang ilang taon na malayo ako sa aking mag-ina.

Naiisip ko pa lang na hindi ko masasaksihan ang paglaki ng anak ko o ang mga yakap at halik ng misis ko gabi-gabi, parang bangungot po.

Paano po ba pipiliin ang kinabukasan kung ang kapalit nito ay ang kasalukuyang kaligayahan? Tama po ba ang naiisip kong desisyon?

Drew

Dear Drew

Hindi madali ang ganyang desisyon. Nauunawaan ko na hindi pera lang ang dahilan kung bakit ka nag-iisip mag-abroad—kundi pagmamahal. Ang kagustuhan mong mabigyan ng mas magandang buhay ang pamilya mo ay tanda ng isang tunay na ama. Pero heto ang tanong na dapat mong sagutin, ang pag-alis mo ba ay magpapalapit sa inyo sa hinaharap, o baka ito ang maglayo sa inyong damdamin habang lumilipas ang panahon?

Walang masama sa pagsasakripisyo, basta’t malinaw ang layunin, at handa kayong mag-asawa na panatilihing buhay ang pagmamahalan kahit sa gitna ng distansya.

Ang pamilya ay hindi lang maitataguyod ng pera—kundi maging ng oras, yakap, dasal, at damdamin. Minsan ang pinakamalaking sakripisyo ay ang pananatili, hindi ang pag-alis.

DR. LOVE