Buntis ang dalagang anak Hamon kay Sir Marco

Dear Dr. Love,

Tawagin na lamang ninyo akong Sir Marco. Isa po akong guro na halos tatlumpung taon nang nagtuturo ng tamang asal at pagpapahalaga sa edukasyon. Akala ko sapat na ang lahat nang naituro ko para maging matatag ang sarili kong pamilya.

Pero isang gabi, lumapit ang dalaga kong anak at umiiyak na inaming buntis siya.

Bilang ama, nasaktan ako. Bilang guro, lalo akong natakot sa sasabihin ng ibang tao. Pakiramdam ko, hinusgahan na nila ako dahil hindi ko raw nagabayan ang sarili kong anak.

Mas masakit pa roon ang makita siyang punung-puno ng pagsisisi habang paulit-ulit na humihingi ng tawad.

Dr. Love, paano ko haharapin ang kahihiyan at ang mapanghusgang tingin ng iba? At paano ko matutulungang bumangon ang anak ko nang hindi siya mawalan ng pag-asa?

Sir Marco

Dear Sir Marco,

Ang pagiging guro ay hindi nangangahulugan na perpektong buhay ng sariling pamilya. Nagkamali ang iyong anak, pero hindi siya tumigil na maging anak mo.

Sa panahong ito, higit niyang kailangan ang iyong pag-unawa kaysa sa iyong galit. Ang pagkakamali ay hindi dapat maging wakas ng kanyang pangarap, kundi simula ng kanyang pagbangon.

Huwag mong hayaang ang opinyon ng iba ang magdikta ng iyong halaga bilang ama at guro. Ang tunay na tagumpay ay makikitang muli na siyang tatayo dahil hindi mo siya iniwan.

Tandaan mo ang sinabi sa Juan 8:7: “Ang sinuman sa inyo na walang kasalanan ang siyang unang bumato sa kanya.”

Ang pag-ibig ng magulang ang unang tahanan ng isang anak na nagkamali.

Kasama mo ako sa panalangin na matatag at matagumpay ninyong malampasan ang hamon sa inyong pamilya.

DR. LOVE