Kakayanin bang mag-isa?

Dear Dr. Love,

Ako po si Rossie. Buntis ako ngayon at aminado akong punung-puno ng lungkot ang puso ko. Hindi ko po inakala na darating ako sa puntong isisilang ko ang aking anak na wala ang kanyang ama sa aming tabi.

Noong una, akala ko ay buo ang pamilyang bubuuin namin. Nang malaman niyang buntis ako, masaya pa siya.

Pinangarap pa naming pangalanan ang aming anak, mag-ipon, at bumuo ng simpleng buhay. Pero habang lumilipas ang mga buwan, unti-unti siyang nagbago.

Naging malamig, naging madalang ang pag-uwi, hanggang sa isang araw… tuluyan na lang siyang nawala.

Wala man lang paliwanag. Wala man lang paalam.

Ngayon, malapit na akong manganak. Sa halip na excitement ang maramdaman ko, lungkot at takot ang bumabalot sa akin. Iniisip ko kung kakayanin ko ba ang mag-isa.

Iniisip ko kung magiging sapat ba ako bilang ina. Ang mas masakit pa, iniisip ko kung mararamdaman ba ng anak ko ang kakulangan ng isang ama.

Rosie

Dear Rossie,

Masakit ang iniwanan. Masakit ang pangarap na biglang nabasag. Pero huwag mong hayaang ang sakit ang magdikta ng magiging kinabukasan ninyo ng anak mo.

Oo, iniwan ka niya. Pero hindi ibig sabihin nito ay kulang ka. Hindi ibig sabihin nito na hindi ka sapat.

Ang totoo—sa kabila ng sakit—pinili mong ituloy ang buhay na nasa sinapupunan mo. Iyan ang tunay na lakas.

Hindi mo kontrolado ang pag-alis niya, pero hawak mo kung paano mo haharapin ang bukas.

At ang katotoha-nan, hindi ka nag-iisa. Nariyan ang Diyos, ang mga taong tunay na nagmamalasakit sa’yo, at higit sa lahat—ang anak mong magiging dahilan ng panibagong pagba-ngon mo.

Hindi kailangang buo ang tradisyunal na pamilya para maging buo ang pagmamahal.

Maraming batang lumaking matatag, mabuti, at masaya—dahil sa isang magulang na hindi sumuko.

Sa halip na itanong kung sapat ka, baguhin mo ang tanong— Paano ako magiging mas matatag para sa anak ko? Doon magsisimula ang pagbabago.

At tandaan mo ito—ang batang isisilang mo ay hindi simbolo ng iniwan ka. Siya ay simbolo ng panibagong pag-asa.

Hindi ka biktima. Isa kang ina. At ang pagiging ina ay hindi kahinaan—iyan ang isa sa pinakamatin-ding anyo ng katapangan.

Kaya magpa-katatag ka, kasama moa ko sa panalangin na maging mag-ayos ang lahat sa inyo ng iyong paparating na munting anghel.

DR. LOVE