Tutol sa bf na pintor

Dear Dr. Love,

Ako po si Lana. Ang boyfriend ko ay si Marco, isang pintor. Ang problema, ang tingin ng mga magulang ko sa kanya ay “palamunin.”

Para sa kanila, kung wala kang lisensya o hindi ka naka-tie sa opisina, wala kang kwenta.

Sabi nila, magugutom lang daw ako. Pinipilit nila ako sa mga lalaking may “title” pero wala namang kaluluwa.

Masakit, Dr. Love. Hindi nila nakikita ang desididong pagpupuyat ni Marco para sa bawat stroke ng brush niya.

Ang sining ba ay para sa mga tambay lang? Paano ko ipamumukha sa kanila na ang “gutom” na pintor ay kwentong kanto na lang, at ang mahal ko ay isang totoong trabahador?

Lana

Dear Lana,

Direktahan tayo, ang magulang mo, nakatingin sa bulsa. Ang boyfriend mo, nakatingin sa canvas. Ikaw?

Nakatingin ka sa kawalan?

Makinig ka, hindi kasalanan ng mga magulang mo na matakot sa “gutom.” Ang kasalanan nila ay ang isiping ang sining ay hindi hanapbuhay.

Pero heto ang angas na kailangan ninyo, ang pinakamagandang resbak ay resulta.

Huwag mo silang daanin sa iyak. Ipakita ninyo na nasa sipag at diskarte ni Marco ang inyong kinabukasan.

Ang isang pintor na may disiplina ay mas malaki pa ang kinikita sa isang empleyadong de aircon pero baon sa utang.

Sabihin mo kay Marco, gawing gasolina ang pang mamaliit nila. Pintura ang gamit niya, pero disiplina at pera ang dapat niyang ipakita sa hapag-kainan ninyo.

Lana, ang pag-ibig ay hindi lang basta “mahal kita.” Ito ay paninindigan sa harap ng bagyo.

Kung kaya niyang ipinta ang bukas ninyo nang may kasamang sipag, walang “title” na makakatalo sa inyo.

Pirmahan mo ng tagumpay ang bawat gawa.

DR. LOVE