Imago (72)
IPINASOK ng driver ang pickup sa isang abandoned gas station sa gilid ng madilim na provincial road. Pumatay ang makina, at ang tanging naririnig na lamang ay ang mahinang pagpatak ng ulan.
“Palamigin muna natin ang makina,” malamig na sabi ng driver habang tumitingin sa kanyang mga salamin. “Ligtas tayo rito nang ilang minuto.”
Dahan-dahang binuksan ni Maya ang pinto at bumaba. Ang kanyang mga binti ay naninigas sa matinding pagod, at ang basang damit ay nakadikit sa nanginginig na katawan.
Naglakad siya patungo sa likod ng lumang istasyon kung saan may nakakabit na kalawanging gripo sa sementadong pader.
Inikot niya ang lumang bakal. May lumabas na kulay-tsokolateng tubig bago ito dahan-dahang naging malinaw.
Yumuko si Maya at inipon ang malamig na tubig sa kanyang mga palad. Ginamit niya ito para hugasan ang makapal na putik, amag, at tuyong dugo sa kanyang mga kamay at mukha. Ang bawat patak ng tubig na pumapatak sa kanyang balat ay tila nag-aalis sa bigat ng kanyang nasaksihan sa ilalim ng lupa.
Inabot ni Elena ang isang malaking dry jacket mula sa likod ng pickup at ipinatong sa balikat ni Maya.
Umupo si Maya sa malamig na sementadong hakbangan, tinititigan ang kanyang malinis na ngunit namumulang mga palad. Yumakap ang malaki at tuyong jacket sa kanyang katawan, ngunit ang lamig sa kanyang dibdib, ang katotohanang ang kanyang buong nakaraang buwan ay nakatali sa isang huwad na tao, ay hindi kayang alisin ng anumang init.
Itutuloy
- Latest
