Imago (51)

HAWAK ang doorknob ng pintuang bakal, itinulak ito ni Maya nang buong lakas. Sa isang mahinang hissig nagpapakawalang hangin, ang mabigat na pinto ay dahan-dahang bumukas.

Isang matinding liwanag ng asul na LED at malawig na hangin mula sa mga air conditioner ang agad na sumalubong sa kanya. Napapikit si Maya nang ilang segundo, nasilaw matapos ang mahabang panahon sa dilim. Nang idilat niya ang mga mata, pumasok siya sa isang malawak at modernong bunker na direktang nakatayo sa ilalim ng sinaunang dambana.

Walang bakas ng basang semento at putik dito. Ang paligid ay gawa sa malinis na reinforced steel. Sa harapan niya ay nakalinya ang dambuhalang mga server tower na may mga kumukurap na ilaw, tuluy-tuloy ang ugong habang nagpoproseso ng napakaraming datos. Sa mga pader, nakasabit ang mga high-definition monitor na nagpapakita ng libu-libong mga litrato, at audio wave.

May mga photo-printing station sa gilid na patuloy na naglalabas ng mga litratong nagpapakita ng iba’t ibang anggulo ng kanyang pagbaba sa silong kanina lamang.

Walang tao sa loob ng silid. Ang buong pasilidad ay ganap na automated, nagpapatakbo sa sarili nito. Habang naglalakad si Maya sa gitna ng mga server, huminto ang audio recording sa mga speaker.

Isang pangunahing screen sa dulo ng silid ang biglang bumukas. (Itutuloy)