Maria Magdalena

Gula 220

 

Please, Bob,” nangaliyupo ko kaniya. “Ayaw samoka ang pagpuyo namo ni Neggar. Pasagdi na lang ko uban niya. Kun tinuod kang nahigugma kanako, let me go.”

“Ayaw kabalaka, Maria,” ni Bob pa. “Di ko magsamok ninyo basta gahinan mo usab ako’g panahon. Magpadayon ang atoa.”

Aron paglikay sa tino nga bulilyaso, misugot na lang ko sa gustong mahitabo ni Bob. Gidawat ko ang iyang kondisyon nga ipadayon ang among relasyon.

“Magteksanay lang unya ta kun gusto kong makigkita nimo,” ni Bob pa human niya makuha ang bag-o nakong cellphone number.

“Ikaw ang mag-igo,” nako pa.

Wala madugay, nananghid na ko kang Bob nga mopauli na ko sa Lapulapu. Apan wala siya mosugot. Gusto niyang mosulod mi sa usa ka mabugnaw nga lawak sa dili pa ko mopauli ngadto sa Lapulapu.

“Gimingaw na ko nimo, Maria,” nagkanayon si Bob.

Wala ko makabalibad sa gustong mahitabo ni Bob. Nanggawas mi sa SM ug mipara si Bob og taxi ug nagpahatod kami sa usa ka motel.

Paghisulod gyud namo sa mabugnaw’ng lawak, gilayog dayon ko ni Bob. Gikupogan ko niya’g maayo. Gipahungaw dayon niya ang iyang kamingaw nako.  (Sumpayan pa

Show comments