Tres Queridas (66)

SA monitor, nakita nilang nagbigay ng bahagyang senyas ang tindero ng sigarilyo at ang drayber ng pedicab sa magkabilang dulo ng eskinita. Napansin din ng mga undercover security detail ang mabigat na duffel bag, at nakita ni Celeste sa postura ng kanilang mga balikat na handa na silang bumunot ng armas at pabagsakin ang target sa isang hudyat.

Kumukulo ang dugo ni Celeste. Gusto niyang sumigaw sa radyo. Gusto niyang utusan ang mga tauhan na pagbabarilin si Arthur sa mismong kinatatayuan nito bago pa man ito makahakbang ng lima pang metro.

Ngunit bago pa man dumampi ang daliri niya sa push-to-talk?utton ng radyo, marahang ipinatong ni Diana ang kamay nito sa ibabaw ng kamay niya.

“Kapag pinatay natin siya riyan, Celeste, mababaon din sa hukay ang totoong kinaroroonan ni Carlo,” mariing sabi ni Diana, nakatitig nang diretso sa nag-aapoy na mga mata ng kaibigan. “Siya lang ang direktang tulay natin. Kailangan natin siya nang buhay.”

Humugot nang malalim na hininga si Celeste, pilit na kinokontrol ang galit. Pinindot niya ang radyo.

“All units, target identified,” may talim ang pagsasalita ni Celeste sa linya. “Isara ang magkabilang dulo ng eskinita ngayon din. Walang magpapatutok. Kunin n’yo siya nang buhay.”

Sa live feed, sabay-sabay na kumilos ang mga tauhan.

Biglang ibinalandra ng drayber ng pedicab ang kanyang sasakyan sa makipot na labasan, habang ang dalawang kargador sa kabilang dulo ay mabilis na humarang bitbit ang malalaking kariton at nakahanda na ang mga nakatagong baril.

Napatigil si Arthur sa gitna ng eskinita. Nahulog ang itim na duffel bag mula sa kanyang pagkakayakap nang makita niyang nakapalibot na sa kanya ang apat na armadong lalaki, at wala na siyang kahit isang pulgadang matatakbuhan.

(Itutuloy)

Show comments