Sa ganitong paniwala tayo’y nananangan;
Kaya ang pag-asa nitong sambayanan
Laging nasa puso kahi’t noon pa man!
Ang pag-asang ito’y siyang bumubuhay
Sa maraming bigo’t kawawa ang buhay;
Ito’y pag-asa ring hindi nawawalay
Sa sagad sa dusa’t ang diwa’y lupaypay!
Katulad ng ngayo’y ating nadarama
Saanman itudla ang ilaw ng mata;
Ang mga pulubi’y lalo pang salanta
Pagka’t ang mayama’y ayaw kumalinga!
Marami ring bigong mga negosyante
Hangad na progreso’y naiwan sa tabi;
Kahi’t anong gawin sa pagdidiskarte
Waldas ang puhunan -— nababankarote!
At lalong maraming mga pulitiko
Hindi rin makamit hangad na asenso;
Siya ay matapat maglingkod sa tao
Pero itong bansa’y di rin nagbabago!
Sa mga tahanan ang ama at ina
Nagsisikap nama’y sawi ring talaga;
Sa araw at gabi pati sa umaga
Sila’y walang tigil di sapat ang kita!
Kaya nga maraming tuwing Bagong Taon
Pawang umaasang sasagana ngayon;
Ang masamang s’werte na sinapit noon
Ngayo’y gaganda na at sila’y susulong!
Kaya’t Bagong Taon ay isang simbulo
Di dapat mawala pag-asa ng tao;
Kung walang pag-asa mabubuhay tayo
Na walang ginhawang hangarin sa mundo!