Gula 12
Sa iyang paniid, nagmingaw ang sulod sa balay. Mora’g wala’y tawo nga nagtikawtikaw. Nakasukot siya sa iyang kaugalingon kun anaa ba kaha si Engr. Teklo. Apan gibakwi lang usab dayon niya ang maong pangutana dihang misantop sa iyang hunahuna nga Sabado karong adlawa. Serado karon ang mga buhatan busa malagmit anaa gyud si Engr.Teklo sa iyang balay.
Dihay taphaw nga kakulba nga milungkaob sa dughan ni Rosalinda dihang gipislit na niya ang buzzer sa gate. Taudtaod, naabli ang gate ug mibantang sa iyang panan-aw ang bayhon sa usa ka hamtong nga babaye.
“Unsay ato, Inday?” Gipangutana si Rosalinda sa hamtong nga babaye.
“Mangaplay unta ko pagka-katabang,” laktod nga tubag ni Rosalinda.
“Pastilan,” naulahi ka lang gyud og diyotay, Inday. May nakasulod na nga bag-ong katabang dinhi. Kaganina pa lang gyud.”
Nahisagmuyo si Rosalinda sa iyang nadungog. Naulahi ra diay siya. Human makapasalamat sa hamtong nga babaye si Rosalinda misakay og dyip paingon sa downtown. Pag-abot niya sa Colon mikanaog siya ug misubay sa aseras. Unya miliko siya sa usa ka eskina. Misubay siya sa lainlaing kalye nga daw wala’y tumong ang mga lakang. Dili na siya makaihap kun pila na ka eskina ang iyang gilikoan. Matag karon ug unya iyang basahon ang mga pahibalo nga gipatapot sa mga bungbong sa mga building ug sa mga poste nga iyang malabyan. Namasin siya nga makahatag kini kaniya og giya kun asa mangaplay og trabaho. -- Sumpayan pa